Marc en toneel. Of beter, Marc was toneel. Een stuk Nieuw Leven. Wij, het jonge geweldzagen jou als een zeer lieve, vriendelijke manmet een warm karakter, een drijvende kracht.Een onvervangbare schakel binnen Nieuw Leven.Altijd bracht je plezier, altijd stak je de handen uit de mouwen,altijd gaf je ons moed. Ja, daarin was je goed, in het waarderen van jonge mensen, in het waarderen van ons, ons steunen, ons aanmoedigen.Je bent en blijft altijd een groot voorbeeldvoor alles in ons leven.Op dat spoor willen en zullen wij altijd Nieuw Leven verder zetten. Jij zal altijd in onze harten blijven. Door de jaren heen hebben velen ontdekt dat Marc een doorzetter washij nam zijn verantwoordelijkheid, ging tot het uiterste voor de hele groep.Hij was een vrolijke noot, een prachtig orkest dat we nog steeds kunnen horen.Je behoorde tot K3, de K van kern, de manusjes van alles. Een schouderklopje was voor jou genoeg om er steeds opnieuw voor te gaan!Zo kreeg je respect van iedereen, ook ver buiten onze vereniging.Ook voor hen was jouw ‘levensstuk’ veel te kort. Marc voelde zich verantwoordelijk voor de groep maar zijn gezin kwam altijd op de eerste plaats. Ja, zo kenden we Marc, met heel zijn gezin, altijd daar waar het nodig was.Fier, trots dat zijn kinderen in zijn voetsporen zouden treden,hen steunend in alles wat ze deden. Met zijn vrouw steeds aan zijn zijde, beide glunderend bij het zien van hun dochter op de planken, beide stralend bij het luisteren naar het zangtalent van hun zoon. Het zijn allemaal mooie woorden, maar de mooiste woorden kwamen van Marc zelf… “Het doek is gevallen, de spots zijn gedoofd en het applaus uitgestorven.En plots is het weer stil en kil in de Kring. Een lege zaal en scène, een verlatendecor waar de meubeltjes niet meer staan. Enkel een zetel en gordijnen vormen samen met de panelen de stille getuigen van een fantastische productie die voor mij veel te snel en o zo abrupt eindigde. Ik besefte plots, de planken zijn mijn passie.” En ze zullen onze passie blijven, voor Marc. |
|
Op de eerste dag van het nieuwe jaar is de vreugde om de overgang van oud naar nieuw rap omgeslagen in verdriet en ongeloof.Onze vriend en ondervoorzitter van onze vereniging ,Marc Pletinckx-Swinnen,heeft in de loop van de voormiddag de strijd verloren tegen de slepende ziekte die hem al een tijdje kwelde.Marc zag het levenslicht in Watermaal Bosvoorde op 3 februari 1963,was de echtgenoot van Dagmar Rubbrecht en de papa van Skrölan en Tjorven.Als vereniging bieden we dan ook ons medeleven aan,aan de familie van Marc.Marc was bij "nieuw leven" betrokken bij talrijke producties,de muziek en het geluid werden voor het merendeel door hem verzorgd,maar ook op de planken staan was hem niet vreemd.Hij was te bewonderen in de stukken :de verloofde van mijn vrouw,vrouw van het meer en kort voor het opduiken van zijn ziekte "schaftijd"waarin hij schitterde als Gaston ,de ondernemer. Wij nemen op zaterdag 09 januari afscheid van Marc in de aula van het crematorium Westlede te Lochristi om 13 uur .We vertrekken samen met de nabestaanden aan het rouwcentrum De Rycke,Gentsesteenweg 157,9300 Aalst om 12 uur. |
|
|
Welkom op onze nieuwe website |
|
Welkom op de vernieuwde website van toneelvereniging Nieuw Leven Aalst. HOE ZIJN WIJ ONTSTAAN. Puttende uit de ervaringen van enkele losse toneelavonden door een vriendenkring ingericht,werden op 16 maart 1966 de koppen bij elkaar gestoken en de toneelkring opgericht. Het doel en het streven van de opgerichte vereniging: 'het brengen van cultuur en ontspanning en verlenen van financiële steun voor het onderhoud van de parochiezaal '. Een eerste produktie werd vooropgesteld voor oktober 1966,maar door een samenloop van omstandigheden waren de oprichters verplicht deze produktie te verschuiven naar 15 januari 1967.De eerste opvoering kende 360 bezoekers en de inrichters vonden dat er meer in zat,daarom werden bij de parochiale verenigingen een twintigtal mensen gerecruteerd. Een tweede opvoering kwam er in april van het zelfde jaar ,men richte al twee voorstellingen in,en zo was er een 'NIEUW LEVEN' geboren. (uit ' een microbe ' van Roger De Cock. ) |
|
|